Zoals sommige van jullie weten zit ik momenteel in een huisje in Maarn. Al 2 maanden tot het einde van deze maand. Daarna in een ander huisje in Voorthuizen. En dan zie ik vaak mensen al denken op het moment dat ik hen dit vertel, oh jee. Het zal toch niet?
Wat? Nee hoor. Over mijn vrouw en mij hoeft men zich voorlopig echt geen zorgen te maken. Sterker, mijn vrouw steunt mij hier volop in. Maar waarom dat alleen in een huisje?
Het is een lang en best ingewikkeld verhaal. Wat het vooral ingewikkeld maakt is dat iets is van mij wat van binnen uit komt. Ik ben sinds een behoorlijke tijd achter gekomen dat ik wat tijd voor mij zelf nodig heb. Dit om even mijn hoofd tot rust te laten komen. Thuis ervaar ik te veel prikkels. In het bos, alleen in een huisje, kan ik helemaal tot rust komen en zijn wie ik ben. Of wie ik uiteindelijk denk te zijn wie ik ben? In elk geval, keert daar de rust in mijn hoofd terug. Ik hoop hier en de komende 5.5 maand te kunnen ontdekken wie ik ben, maar vooral ook wat ik nodig heb om in verbinding te komen met mij zelf en daardoor in verbinding kan komen met mijn omgeving. Helemaal mijzelf worden. Niet meer denken wat anderen zouden willen dat ik doe, zeg of laat. Niet meer elke keer afvragen wat een ander er van vindt. Nee, gewoon Mark zijn wie ik ben. Waar heb ik behoefte aan, wat wil ik wel en wat absoluut niet. Dat je als een sociaal wezen als de mens, rekening dient te houden met een ander, is mijn wel duidelijk. En dat is ook niet erg. Maar rekening houden met een ander, is wat anders dat rekening houden met een ander en je zelf uit het oog verliezen. Je zelf niet op de eerste, tweede of derde plek zetten. Nee ergens onderaan staan. Dat is wat ik de afgelopen 50 jaar deed. Wat hoop ik dat je gaat merken bij mij. Eigenlijk niet heel veel. Een paar kleine dingen vermoed ik. Dat ik meer nee zeg, tot hier en niet verder, dat ik meer in de ontspanning zit en meer zelfvertrouwen uitstraal. Nu ik dit zo opsom, is het dan toch eigenlijk best wel heel wat. Maar dat is dus ook de bedoeling. Meer van mij zelf gaan houden.
Naast de professionele hulpverleners, heb ik ook veel hulp van een aantal dierbare mensen om mij heen. En zeker niet op de laatste plaats, mijn gezin. Mijn kinderen en mijn lieve vrouw. Zonder hun hulp en steun, zou de situatie nu een stuk lastiger en complexer zijn geweest. Alsof het leven al niet ingewikkeld genoeg is.
Vanavond, dankzij de inzet van een fijne collega, kunnen we samen naar Starsailor in Utrecht. Starsailor is een van mijn favoriete bandjes. Ik heb er zin. Niet alleen in Starsailor, maar ook in het samen doen.
Heb het Goed, Houd het Goed!
Mark
Maak jouw eigen website met JouwWeb