Donderdag 10 september. Het is even na vijven en ik zit lekker in een najaarszonnetje in de tuin. Mijn vriend de Eekhoorn is druk in de weer in de bomen naast mijn huisje. Ik zit, in de late najaarszon, lekker te lezen in het boek van Frits Spits nog. Ik ben al over het halve jaar heen. Sterker. Ik zit al op eind juli. De verjaardag van mijn partner.
De rust begint ook weer een beetje terug te keren. Op de achtergrond luister ik naar café Wehmut. Het was nog even een dingetje net. Gaan we wel of gaan we niet naar film onder de toren. Dan moet ik weer best wel veel doen, snel opschieten met eten, afijn, stress, gaan we wel, gaan we niet, gaan we wel, gaan we niet. Uiteindelijk los van elkaar hebben we allebei besloten om niet te gaan. Nu zit ik weer rustig op mijn stoel in het zonnetje te genieten.
Rustig de muziek op de achtergrond, boekje, kopje thee. En weer terug in de flow van vandaag. Vanmorgen een leuk bezoek gehad. Een oude schoolvriendin van mij, een vroeger van de MDGO. We hadden elkaar jaren niet gezien. Het was gezellig, het was mooi en voor herhaling vatbaar. En nu weer die rust. Rust in de kop, rust in de tuin. Zodadelijk ga ik lekker eten maken. En dan vanavond een filmpje pakken. Rust. Hier in de Maarnse bossen. Ik heb het zo slecht nog niet. Het zijn tenslotte de kleine dingen die het leven pas echt luxe maken.
Dat besef is zoveel waard dat het de grote dure artikelen overschaduwd.
Maak jouw eigen website met JouwWeb